مفاد قاعده : خونى كه زن مىبيند يا حيض است يا نفاس يا خون زخم وجراحت ويا استحاضة . اگر سه تاى أول نباشد ، استحاضة ومحكوم به احكام آن است ؛ خواه اين خون را قبل از بلوغ ( نه سالگى ) ببيند يا بعد از يائسگى ؛ مدت آن كمتر از سه روز باشد يا بيشتر ؛ كمتر از ده روز باشد يا بيشتر ؛ ويژگيهاى خون استحاضة را داشته باشد يا نداشته باشد . 2 بنابر اين ، اگر احتمال برود خونى حيض است يا نفاس ويا خون زخم وجراحت ، محكوم به استحاضة نخواهد بود . 3 آيا در حكم به استحاضة ، در صورت انتفاى حيض ونفاس ، علم به اينكه خون زخم وجراحت نيست ، شرط است يا با انتفاى حيض ونفاس ، علم نداشتن به خون زخم يا جراحت بودن ، در حكم به استحاضة بودن خون كفايت مىكند ؟ مسئله محل اختلاف است . 4 برخى ميان خون واجد ويژگيهاى استحاضة وفاقد آن ، تفصيل داده وگفته‌اند در صورتي كه خون حيض يا نفاس يا زخم وجراحت نباشد وأوصاف خون استحاضة را داشته باشد ، محكوم به خون استحاضة است . در غير اين صورت ، خون استحاضة به شمار نمىرود ، مگر جايى كه دليل بر خلاف آن وجود داشته باشد . 5 مستند قاعده : بر كلّيت قاعده به أمور ذيل استدلال شده است : 1 ) . غلبه داشتن استحاضة بعد از حيض در زنان ؛ به گونه‌اى كه استحاضة طبيعت دوم آنان به شمار مىرود . 2 . أصل عدم وجود سببي به جز استحاضة . 3 . استقرا وتفحص اخبار وارد شده در اين باره كه از آنها حكم به استحاضة بودن خون - به مجرد انتفاى حيض ونفاس وخون زخم وجراحت - استفاده مىشود . 4 . اجماع . 6

--> ( 1 ) . كتاب الطهارة ( امام خمينى ) 1 / 323 ( 2 ) . العروة الوثقى 1 / 589 ؛ مصباح الهدى 5 / 139 ( 3 ) . العروة الوثقى 1 / 589 ؛ مصباح الهدى 5 / 139 ( 4 ) . جواهر الكلام 3 / 260 - 261 ( 5 ) . مدارك الأحكام 2 / 9 ( 6 ) . مصابيح الظلام 1 / 224 ؛ جواهر الكلام 3 / 261 ؛ مصباح الهدى 5 / 140 .